თმის ქოხი

პრიალა მინის დონ კიხოტს მენჯებში ვწვდი და მანამდე ვლეწე სანამ ფქვილად არ გადაიქცა.
მწვანე შუშის თვალები შავი მიწით მაქვს სავსე და ზედ წითელი ხე ამომდის.
ფეხის კუნთებს დავიჭრი და ბავშვებს ვაჭმევ.
ყვითელ ოთახში ვდგავარ და რადიოს ვეძებ , მე ხმაური მიყვარს, სიცოცხლე, გამორთეთ ეს სიჩუმე! კუბოშიც მეფოფა, დრო, საფიქრელად.

ლურჯმა მანქანამ გაიარა და

გამიარა…………….